ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ


XRISTOS 550X300

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ

«Υμείς ναός Θεού έστε ζώντος»

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Σούλου

Ο λόγος του Αποστόλου Παύλου διακρίνεται, ως διδακτικός και καθοδηγητικός, αλλά στο σημερινό ανάγνωσμα είναι ιδιαίτερα επαινετικός και εξυψωτικός, για το ανθρώπινο γένος. Πρόκειται για μία εκπληκτική τιμή που κάνει ο Θεὸς στον άνθρωπο λέγων, ότι είμαστε «ναοί του Θεού». Δηλαδή, έρχεται και κατοικεί στην ψυχή του ανθρώπου ο «άπειρος και ακατάληπτος» Θεός. Είναι μία πραγματικότητα την οποία μας αποκάλυψε ο ίδιος ο Κύριος, όταν είπε στους μαθητές του: «εάν τις αγαπά με, τον λόγον μου τηρήσει, και ο πατήρ μου αγαπήσει αυτόν, και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ’ αυτώ ποιήσομεν» (Ιωαν. Ιδ, 23). Δηλαδή εάν κάποιος με αγαπά, θα φυλάξει τον λόγο μου, και ο Πατήρ μου θα τον αγαπήσει και θα έλθουμε σ’ αυτόν εγώ και ο Πατέρας μου και θα κατοικήσουμε μόνιμα μέσα του μεταβάλλοντας τὴν καρδιά του σε έμψυχο και ζωντανό ναό. Αυτή είναι η εξαιρετική τιμή και δόξα που μας δωρίζει ο Θεός. Μας κάνει ναούς δικούς του!

Το σώμα του ανθρώπου γίνεται «ναός του Θεού» και συνεπώς οφείλουμε να το φροντίζουμε και να μην το μολύνουμε από την αμαρτία, διότι κάθε αμαρτία που μολύνει το σώμα, μολύνει και την ψυχή μας και κατά συνέπεια έχουμε βεβήλωση του «ναού του Θεού».

Ο Απόστολος Παύλος, γράφει στους Κορινθίους, ότι είναι «ναός Θεού έστε ζώντος», διότι απευθύνεται σε εκείνους, που δέχτηκαν τη διδασκαλία του και έγιναν μέλη της ιδρυθείσης Εκκλησίας της Κορίνθου.   Κατ’ επέκταση, κάθε μέλος της Εκκλησίας του Χριστού, αφού δεχθεί την Κατήχηση και εν συνεχεία τον Φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, με το μυστήριο του Βαπτίσματος, μεταβάλλεται σε «ναό του Θεού». Ανάλογα δε, με το πνευματικό επίπεδο, που αποκτά ο καθένας, νοιώθει και αισθάνεται την χάρη του Θεού, μερικώς ή ολικώς. Η χάρη του αγίου βαπτίσματος με την οποία ενσωματώνεται κανείς στο σώμα του Χριστού κάνει τον κάθε χριστιανό να κατανοεί τον εαυτό του, ως μέλος της ᾽Εκκλησίας του Χριστού και κατά συνέπεια, ότι είναι «ναός του Θεού». Το σώμα του ανθρώπου για να είναι ένας διαρκής ναός του Θεού, χρειάζεται να αποφεύγει κάθε επηρεασμό, από κάθε τι, που μπορεί να το βλάψει. Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος, συστήνει μέσω της Επιστολής του στους Κορινθίους, λέγων «Μη γίνεσθε ετεροζυγούντες απίστοις».

Ερμηνεύοντας ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, τη φράση αυτή του Παύλου λέγει, ότι «ο Απόστολος Παύλος στους Κορινθίους, δεν είπε μη σμίγετε, αλλά μη γίνεσθε ετεροζυγούντες, δηλαδή μην αδικείτε το δίκαιο, μήτε κλίνετε ή προσπαθείτε με τους απίστους στα πράγματα, που δεν είναι νόμιμα και εύλογα. Γιατί, το ετεροζυγείν λέγεται για την άδικη ζυγαριά, όταν το ένα μέρος της ζυγαριάς κλίνει και δεν στέκεται σε ισότητα και δικαιοσύνη. Να μην έχετε το βάρος της ζωής σας στους απίστους.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας λέγουν, ότι ο Παύλος εννοεί, ότι δεν χρειάζεται να συναναστρέφονται οι πιστοί με τους απίστους, όπως με τους συγγενείς και τους συνεταίρους τους, σύμφωνα με τον ο παλαιό νόμο του Μωυσή, που λέγει, ότι «τα κτήνη σου ου κατοχεύσεις ετεροζύγω». Δηλαδή, τα ζώα σου δεν τα ενώνεις με άλλο γένος. Διότι επεξηγεί ο Απόστολος, λέγων, «Τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνη και ανομία»; Δηλαδή, «ποια ομοιότητα έχει η δικαιοσύνη με την παρανομία;».

Συγκρίνει ο Παύλος την αρετή και την ευγένεια των Κορινθίων με την κακία των απίστων. Ο Παύλος, λένε οι Πατέρες, μιλάει σαν πατέρας που βλέπει το παιδί του, να συναναστρέφεται με κακούς και διεφθαρμένους ανθρώπους και του λέγει συμβουλευτικά: «Παιδί μου, τι σχέση έχει η δική σου ευγένεια, με την αχρειότητα των ανθρώπων εκείνων; Γι’ αυτό λέγει: «Τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνη και ανομία; Τις δε κοινωνία φωτ προς σκότος»;

Σε άλλο σημείο λέγει ο Παύλος, ότι οι μεν άπιστοι είναι ναοί ειδώλων, εσείς δε οι πιστοί χριστιανοί, «είσθε ναός Θεού». Όχι ενός Θεού, όπως εννοούν οι ειδωλολάτρες, οι οποίοι λατρεύουν θεούς νεκρούς και άψυχα είδωλα, αλλά του ζωντανού Θεού. Ποία, λοιπόν, συγκατάθεση, δηλαδή, ομοιότητα και ένωση υπάρχει ανάμεσα σε εσάς, που είσθε ναοί του ζώντος Θεού, που κατοικεί το Πνεύμα του Θεού, ανάμεσα στα νεκρά και αναίσθητα είδωλα, που δεν είναι ναοί του Θεού;

Συναφής είναι και η διδασκαλία του Χριστού στην «επί του όρους» ομιλία, της οποίας ένα μέρος της, αναφέρει η σημερινή Ευαγγελική περικοπή, όπως ο Ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει στο 6ο κεφάλαιο και στους στίχους 31 έως 36., ως εξής: «Είπεν ο Κύριος, καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως». Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σε μία ομιλία του, για την σημερινή Κυριακή Β΄ Λουκά, λέγει ότι ο Θεός που έπλασε μόνος τις καρδιές μας και παρατηρεί όλα τα έργα μας, ενεφανίσθη σε εμάς με σάρκα και μας αξίωσε να γίνει διδάσκαλός μας, ζητά τώρα από εμάς, αυτά που φθάρηκαν, για να αναπλάσει. Δηλαδή θέλει εκείνα ακριβώς που έβαλε στις ψυχές μας όταν στην αρχή μας έπλασε. Διότι απ’ αρχής μας έπλασε ικανούς, για την μέλλουσα βασιλεία. Γι’ αυτό ήλθε κοντά μας και έδωσε την διδασκαλία Του και την ίδια τη ζωή Του, με αποτέλεσμα να ανακαθάρει την ωραιότητα του πλάσματος που είχε αμαυρωθεί με την πρόσληψη της αμαρτίας.

Αυτό φανερώνει η ερμηνεία της περικοπής του Ευαγγελίου και ιδιαίτερα του στίχου, που λέγει ότι «Καθώς θέλετε, ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως», όπως προείπε ο Προφήτης Ησαΐας ότι «λόγον συντετρημένον δώσει Κύριος επί της γης».  Πράγματι, ο Κύριος στο λόγο συμπεριέλαβε κάθε αρετή, κάθε εντολή, κάθε καλή πράξη και γνώμη. Γι΄ αυτό και κατά τον Ευαγγελιστή Ματθαίον, αφού προέταξε αυτό ο Κύριος, προσέθεσε, ότι «ούτος γαρ εστίν ο νόμος και οι προφήται». Σε άλλο σημείο είπε, ότι σε δύο εντολές, στην προς Θεόν και προς τον πλησίον αγάπη «κρέμανται όλος ο νόμος και οι προφήται»· Δηλαδή, τώρα συνήγαγε τα πάντα σε ένα και συμπεριέλαβε, όχι μόνον την κατά τον νόμο και τους Προφήτες αρετή, αλλά και κάθε αγαθοεργία, γενικώς, μεταξύ των ανθρώπων, διότι τώρα νομοθετεί όχι για ένα γένος μόνον, αλλά για όλη την οικουμένη.

Ο Κύριος με την κεφαλαιώδη αυτήν παραίνεση, «καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως», υπέδειξε ότι κάθε ευαγγελική εντολή, είναι όχι μόνον έμφυτος, αλλά ορθή, εύληπτη σε όλους και κατανοητή, διότι, όταν κάποιος κακοπαθεί από κάποιον άλλον, όταν υβρίζεται, εξαπατάται ή ζημιώνεται, είναι υπέρ του εαυτού του, ενώ όταν ο ίδιος υβρίζει ή αδικεί ή επιχειρεί να εξαπατήσει τον πλησίον του, δεν αποφαίνεται, όπως για τον εαυτόν του. Γι’ αυτό συμβουλεύει ο ιερός Γρηγόριος Παλαμάς, να είσαι αντικειμενικός κριτής, και εκείνα μεν, που δεν θέλεις να παθαίνεις από άλλον, ως κακά, με κανέναν τρόπο να μη τα κάνεις στον άλλον. Εκείνα δε τα αγαθά που ποθείς να σου γίνονται από τον άλλον, αυτά να του κάνεις και εσύ.

Ο Χριστός λέγει δια του σημερινού Ευαγγελίου, ότι σε σας τους ιδικούς μου θα υπάρχει η χάρις που ενώνει με εμέ, εάν τηρείτε τις εντολές μου. Εάν όμως πράττετε τα έργα των αμαρτωλών, αγαπάτε δηλαδή, μόνο αυτούς που σας αγαπούν και ευεργετείτε αυτούς που σας ευεργετούν, δεν θα αποκτήσετε από αυτά καμιά παρρησία προς εμέ. Ώστε αυτά που απαιτεί τώρα από εμάς, είναι ότι επιβάλλεται να αγαπούμε τους εχθρούς, να αγαθοποιούμε, να δανείζουμε σε εκείνους που δεν έχουν να μας ανταποδώσουν, δεν είναι μόνον οφειλόμενα και συμφέροντα για μας, όπως απεδείχθη, αλλά και μικρά είναι συγκρινόμενα με όσα δίδονται από Εκείνον. Διότι αυτός μεν έδωσε τον εαυτόν του υπέρ ημών, οι οποίοι όχι μόνον δεν είχαμε τίποτε να του ανταποδώσουμε, αλλά είχαμε φανεί, με πολλούς τρόπους αχάριστοι και πονηροί.

Ολοκληρώνοντας τον λόγο του στη σημερινή Κυριακή Β΄ Λουκά, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει, ότι γι’ αυτό ο Υιός του Θεού αφού έκλινε ουρανούς κατήλθε στην γη και έγινε υιός ανθρώπου και είπε και έπραξε και τέλος, αφού έπαθε απέθανε υπέρ ημών και Ανέστη και ανήλθε πάλι στους ουρανούς, για να μας κάνει ουρανίους και αθανάτους και υιούς Θεού.

Ώστε αυτά που απαιτεί τώρα από εμάς, δηλαδή να αγαπάμε όλους τους εχθρούς, να αγαθοποιούμε, να δανείζουμε σε εκείνους που δεν έχουν να μας ανταποδώσουν, δεν είναι μόνον οφειλόμενα και συμφέροντα για μας, αλλά είναι πολύ μικρά, εάν συγκριθούν με όσα δίδονται από Εκείνον. Διότι Εκείνος μεν, έδωσε τον εαυτόν του υπέρ ημών, οι οποίοι όχι μόνον δεν είχαμε τίποτε να του ανταποδώσουμε, αλλά είχαμε φερθεί με πολλούς τρόπους αχάριστοι και πονηροί προηγουμένως.

Όμως μας προτρέπει να δανείζουμε από το περίσσευμα και να αγαθοποιούμε από όσα έχουμε στην διάθεσή μας. Ανεξάρτητα από το τι θα δανείσουμε ή από το πόσα. Ακόμη και για τα μικρά και ολίγα, μας ανταποδίδει την προς αυτόν ομοιότητα και την υψίστη υιοθεσία και τους ουρανίους μισθούς, λέγοντας «γίνεσθε οικτίρμονες ότι και ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς οικτίρμων εστί». Αμήν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s